www.janspoel.nl

De nieuwe spot van Andrelon is vooral een persiflage op serieuze reclamespots. Het is een frisse, grappige, quasi vrouwvijandige spot. Er is echter één probleem. Het is door de tegendraadse aanpak vrijwel onmogelijk het product serieus te nemen.
Hoever kun je als reclamemaker gaan. Je wilt dat je spots fris en interessant over komen. Tegelijkertijd mag je nooit het grote doel uit het oog verliezen: de klant ervan overtuigen dat een bepaald product de kwaliteit van het leven verbetert.
Het bureau UbachsWisburn/JWT kreeg een opdracht van Unilever. Een aantal nieuwe haarproducten van Andrelon moest via een reeks spotjes meteen stevig in de markt worden gezet. Het bureau was ongetwijfeld opgetogen over de opdracht, maar makkelijke producten waren het niet. Moesten ze weer doormiddel van een goed uitgelichte, mooie vrouw, de mystiek en de betovering van schitterend haar in beeld brengen? Nee, die truc liep op zijn laatste benen.De creatieven staken de koppen bij elkaar en kwamen met een geweldig idee. De spots moesten persiflages op reclamespots lijken. Ze moesten eruit zien alsof ze bedacht waren door de schrijvers van een satirisch programma.
In de meest recente Andrelon-spot staat een nieuwe conditioner centraal. Volgens Andrelon zijn de bestaande conditioners vaak zwaar. Ze hangen dus als een loden last aan de haardos. De nieuwe conditioner is gewichtloos. Typisch een product voor een probleem dat niet bestaat. Maar bij Unilever redeneren ze dat innovatie de economie drijft en dat ieder product zijn eigen vraag schept. En daar weten ze alles van.

Gemekker
In de spot spelen Tom en Linda, een jong stel, de hoofdrol. Tom praat over de problematiek. Als Linda weer eens een nieuwe conditioner had gebruikt, had ze niet alleen last van zwaar haar, maar had ze het zelf ook zwaar. Je ziet Linda en Tom ergens op het platteland in een mediterraan land. Linda heeft steil haar en klaagt over het gemekker van de schapen.
Dan ontdekt Linda de nieuwe Andrelon conditioner. Opeens heeft ze slagen in haar haar en bruist ze van een wereldvreemd soort positivisme. Midden op een zebra beantwoordt ze enthousiast haar telefoon. De boodschappen vallen op de zebra en het verkeer raakt ontregelt. Tom grabbelt gehaast de sinaasappels bij elkaar.
In het theater zitten Tom en Linda achter een zuil. Ze zien vrijwel niets, maar Linda is opgetogen over het geluid. In de slotscenes hangt Tom aan een rots, na een val zijn de fiets. Linda moet hem redden, maar zij wil de situatie eerst filmen: “Zo leuk voor op Youtube.”
De spot is al met al totaal over de top. De Linda-figuur wordt neergezet als een vreselijk dom wicht. Ze is oppervlakkig, ze herkent de urgentie van situaties niet en haar stemming wordt volledig bepaald door haar uiterlijk. Tom is een goedzak, die bereid is Linda veel te vergeven, maar zichzelf daarmee te veel wegcijfert.
Grappig is dat de Linda’s met zwaar haar, steil haar heeft. Het lijkt alsof het gewicht de natuurlijke golf eruit trekt. Absurd natuurlijk. En daar zit het probleem van de spot. UbachsWisburn moest een nogal zinloos product aanprijzen. Waarschijnlijk kun je dat het beste doen door het product juist heel serieus te presenteren. Nu wordt een absurd product in een nogal absurde spot aangeprezen. Het effect is dat de gewichtloze conditioner een schertsproduct lijkt.

Conclusie
Hoe zinlozer het product, hoe stelliger het nut ervan moet worden benadrukt in reclame. In de Andrelon-spot wordt de nutteloosheid van het product alleen maar versterkt door de absurdistische manier waarop de conditioner wordt aangeprezen.

Zwartkijker